Gepost op

Philicorda 22GM752 reparatie

De Philicorda, het huiskamerorgel waarmee Philips in de jaren zestig behoorlijk wat succes had. Het elektronische orgeltje is in diverse uitvoeringen gebouwd, waarvan de eerste generatie grotendeels met buizentechniek werd uitgevoerd. De oscillator schakelingen werkten met neonbuisjes en de losse versterker met luidsprekers was ook voorzien van buizen. Dat was best bijzonder en gaf deze Philicorda’s een heel eigen geluid. De latere serie Philicorda’s werd opgebouwd met halfgeleiders (transistoren) en kon dus ook een stuk compacter werden gemaakt. De luidsprekers verhuisden naar de klavierbehuizing en het orgeltje werd op een paar ranke metalen pootjes geplaatst. Vanwege de compactheid én het feit dat een Philicorda relatief betaalbaar was, was het orgeltje tamelijk populair bij kleinbehuisde gelovige gezinnen en ook kleinere parochies en kapellen schaften liever een Philicorda aan dan een groot duur Hammond orgel of een ander kolossaal geval. Tegenwoordig is de Philicorda, net als alles dat “vintage” is, behoorlijk populair bij indie- en rockbandjes. Onder andere de heren van Orgel Vreten zijn naast hun Hammonds aardig gesteld op het Eindhovense instrument.

Onlangs kwam ik in het bezit van een mooie, gave Philicorda GM752 die nog helemaal compleet is met poten en legplankje. Alleen het zwelpedaal en de originele plastic bladmuziekstandaard ontbreken nog, maar dat is niet erg. Het orgeltje is vrijwel onbeschadigd maar zowel van binnen als van buiten behoorlijk smerig. Een grote schoonmaakbeurt was daarom wel gewenst. Het grootste deel van de knoppen kraakte behoorlijk en ongeveer de helft van de toetsen gaf geen geluid. Tijd dus om het orgeltje eens open te maken en flink te gaan reinigen!

IMG_1930 IMG_1933 IMG_1935 IMG_1952

 

 

 

 

IMG_1955IMG_1954

 

 

 

 

De Philicorda was goed geconserveerd in een dikke beschermlaag van nicotine die ik er dankzij de immer aanhoudende kracht van een fles DASTY en een tandenborstel prima van af kon poetsen.

IMG_1940IMG_1943 IMG_1944IMG_1945

 

 

 

 

Sticker met typenummer en serienummer. Mogelijk gebouwd in 1968 week 01. De Philicorda is zeer servicevriendelijk opgebouwd, een beetje gelijk aan de buizenradio’s (plano’s) uit de jaren zestig. Alles is hout en metaal en door het los draaien van slechts enkele schroeven kan het binnenwerk van de Philicorda eenvoudig worden “uitgekast”.

IMG_1946IMG_1947 IMG_1948 IMG_1949

 

 

 

 

De interne opbouw van de Philicorda GM752 is eerlijk en ongecompliceerd. Achter het klavier zitten de drie grote printplaten met oscillators en frequentiedelers. Alles is opgebouwd met discrete onderdeeltjes; tientallen transistoren (BF195) en condensatoren. Het paneel boven het klavier bevat de schakelaars en draaiknoppen voor diverse functies, volume en balans. Die worden allemaal grondig gereinigd want ze kraken en maken slecht contact.

IMG_1950 IMG_1951 IMG_1956 IMG_1957

 

 

 

 

Het uitvallen van toetsen komt regelmatig voor bij Philicorda’s. Dit wordt veroorzaakt door vuile contacten aan de onderkant van de toetsen. Elke toets drukt een aantal koperen staafjes omlaag die contact maken met een lange rail geleidend materiaal. Zo ontstaat een matrix van signalen die naar de oscillatorprint worden geleid. Wanneer al die contacten goed gereinigd worden, functioneren ook alle toetsen weer probleemloos.

Mooi detail op de foto’s hierboven: de netaansluiting is voorbereid met een speciale “service stand” om de geopende Philicorda op de werktafel te kunnen testen. Het netsnoer met “morfstekker” wordt normaal aan de onderzijde van de Philicorda aangesloten maar kan ook aan de binnenkant op dezelfde plek worden geprikt. Geniaal bedacht!

IMG_1930 IMG_1934 IMG_1939 IMG_1942

 

 

 

 

Gelukkig had ik hulp, anders was het nooit gelukt!